مطلق ، و دانسته مىشود حقيقت قول او تعالى شأنه :
فَأَيْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ
« 1 » .
پس بالضّرورة نمىگردد توجيه خطاب مگر به سوى او ، و ممكن نيست ذكر چيزى مگر در نزد او - جلّ شأنه - پس منصرف مىشود عنان زبان سالك به سوى عزّ جناب او ، و كلام او منحصر مىشود در خطاب او جلّ شأنه ، چنان كه بىملاحظهء اغيار خطاب مىكند به جناب واحد جبّار ، و به غير ازو چيزى ديگر ملحوظ او نمىشود .
به هر چه مىنگرم صورت تو مىبينم * از آنكه در نظرم هر زمان تو مىآئى
و رفيعتر ازين مقام مقامى است كه تقرير را در آن مجالى نيست كه طى ساحت آن نمايد ، و تحرير را يارائى آن نه كه به گرد فضاى آن بر آيد ، بلكه كشف ، زياده نمىكند الّا ستر و خفارا ، و بيان ظاهر نمىسازد مگر پوشيدگى و بلندمرتبگى آن را ، و پيراهنى كه دوخته از نسج اين حروف ، بر قامت بلندى او كوته آمده و اگر پيراهنى دوخته شود كه از بيست و هشت حرف تهجّى بافته شده باشد هر آينه بر بالاى بيان معالى آن مقام قاصر خواهد بود .
مىنيفزايد عبادت جز حجاب * سرّ معنى كى بگنجد در كتاب
اللّهمّ اكشف عن بصائرنا الغواشى الجسمانيّة ، و اصرف عن ضمائرنا النّواشى الهيولانيّة حتّى لا نطمح الى ما سواك به نظر ، و لا نحسّ منه به عين و لا اثر ، انّك جواد كريم رؤوف رحيم « 2 » .
« اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ »
هدايت مطلق ارشاد و دلالت به لطف است يعنى دلالتى كه متلبّس به لطف باشد ، يعنى نزديك گرداننده باشد به طاعت و دور گرداننده باشد از معصيت ، خواه در ضمن دلالت موصلهء به مطلوب كه به معنى رسانيدن به
هامش
( 1 ) سورهء بقره : 2 - آيهء 115 : « هر كجا رو كنيد همان جا روى خداست . »
( 2 ) خداوندا حجابهاى جسمانى را از روى ديدگان ما بردار ، و انگيزههاى مادى را از دلها و خاطرمان بزدا ، تا ديده جز به تو ندوزيم ، و عين و اثرى را براى چيزى جز تو احساس نكنيم كه همانا تو بخشنده و بزرگوار و رئوف و مهربان هستى .