در آن روز دعوى ملكيّت و مالكيّت نتواند كرد نه به حقيقت و نه به مجاز ، چنان كه امروز مىكنند ، و بر همه ظاهر مىگردد كه غير از حضرت عزّت ديگرى مالك و ملك حقيقى نيست .
كيست درين دايرهء دير پاى * كوس من الملك زند جز خداى
كون و مكان هر چه درو زندگيست * پيش خداوندى او بندگيست
و در ذكر نمودن اين صفات سهگانه كه
رَبِّ الْعالَمِينَ
و
الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
و
مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ
باشد بعد از ذكر اسم ذات كه مستجمع جميع صفات كمال است اشارهاى است لطيف به اينكه : كسى را كه مردم حمد و ستايش مىكنند و توقير و تعظيم او مىنمايند خالى از آن نيست كه حمد و تعظيم ايشان از براى آن كس به واسطهء يكى ازين امور چهارگانه بوده باشد :
يا از براى آنست كه ممدوح ، كامل است در ذات و صفات خود ، يا از جهت آنست كه احسان و انعام او به ايشان مىرسد در زمان حال ، يا بواسطهء آنست كه اميدوارى بر كرم و نعم او دارند كه در مستقبل ايشان را به احسان جزيل و امتنان جليل خود نوازش نمايد ، يا از براى آنست كه از قهر و غضب او هراسان و از كمال قدرت و سطوت او ترسان باشند پس گويا كه حضرت عزّت - عمّت عطيّاته - اشاره مىفرمايد : و مىگويد كه :
اى بندگان اگر چنانچه حمد و ثنا و تعظيم و توقير شما از جهت كمال ذاتى و صفاتى است فانّى انا اللَّه ، و اگر از براى احسان و تربيت است فأنا ربّ العالمين ، و اگر از براى طمع و آمال است در مستقبل فأنا الرّحمن الرّحيم ، و اگر از براى خوف و ترس است از كمال قدرت و سطوت فأنا مالك يوم الدّين .
« إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ »
عبادت اعلى مراتب خضوع و تذلّل است و