آثار احمدى ( تاريخ زندگانى پيامبر اسلام و ائمه اطهار ' ع '" ) ( فارسي ) " — صفحة 392

هو حقه نمىدانى به اين مرتبه رسيدن نمىگذاشتم . حاصل سخن او را شنيدند اما به اكراه تمام از او بيعت گرفتند . « 1 » ابى بكر به وى گفت : اى سعد ! مرا به جهل نسبت دادى و انواع طعن بر من كردى و بيعت به اكراه نمودى آنها را در دل ندارم اما به خدا سوگند اگر از بيعت ابا مىكردى تو را گردن مىزدم . سعد را اين سخن بسيار گران آمد و بيمارى وى زياده شد و ميان ابا بكر و سعد ديگر ملاقات واقع نشد ، به اندك زمانى از اين دنياى غدّار انتقال نموده مرغ روحش پرواز كنان عالم ملكوت را اختيار نمود . نقل است كه چون خلافت بر ابى بكر قرار يافت وزارت خود را به عمر گذاشت و او را از تحت حكم اسامه بيرون آورده نزد خود بداشت . و چون عمر به واسطهء خلافت مخالفت على - عليه السلام - نموده بود ، انديشهء عواقب امور نموده نزد ابى بكر آمد و گفت : اكابر مهاجر و عظماى انصار را راضى ساختى و طوق بيعت و اطاعت خود در گردن ايشان انداختى اما اين على كه الحق از روى مرتبه ثمرهء بوستان رسالت و خلاصهء دودمان ولايت است ، از بيعت تو ابا نمود و جمعى را به خلافت خود دعوت نمود از اين جهت اكثر زهّاد و عبّاد كه از محرمان پيغمبر و از مخصوصان آن سرورند چون : سلمان و ابو ذر ، تو را خليفه نمىدانند و على - عليه السلام - را به حكم حديث : انت منّى بمنزلة هارون من موسى ؛ خليفه و قائم مقام رسول خدا مىدانند و اين جماعت اگر بر تو بيعت نكنند و از فرمان تو بيرون باشند به يقين بدان و آگاه شو كه كار خلافت تو و مهم وزارت من صورت اتمام نمىيابد ، به ضرورت به جهت قرار مدار مملكت از اين جماعت بيعت مىبايد گرفت به تخصيص از مقتداى ايشان على بن ابى طالب كه او در