« 1 » به صحت پيوسته و در اكثر كتب سير مبسوط و مذكور گشته كه روزى حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله - نشسته بود ، خبر آوردند كه جمعى از بنى قضاعه مجتمع شده و داعيه نمودهاند كه بعضى از بلاد آن سرور را تالان كنند . رسول - صلوات اللّه عليه و آله - عمرو عاص را طلبيد و جمعى از اكابر صحابه را تابع او گردانيد و ابو عبيده را نيز امير گردانيد تا قريب سيصد كس شدند ، و ابى بكر و عمر هر دو در آن لشكر بودند ، براندند تا به موضع سلاسل رسيدند و از آنجا ارتحال نزول نموده به ارض عذره و بلقين فرود آمدند و در حواشى آن موضع مواشى بسيار به دست آوردند و به مدينه رجوع نمودند . در راه عمرو عاص به مرافقت رافع نام شخصى گفت : اى ابا بكر ! اگر چه امارت با من است اما سن و دانش تو بيشتر است مرا نصيحت فرما و تعليم كن به چيزى كه بدان نفع گيرم . ابا بكر گفت : به وحدانيت خدا ثابت باش و نماز و روزه و زكات و حج به جا آور و