متعرض او نشد و شرايط تعظيم و لوازم حرمت و تكريم به جاى مىآورد و باقى ازواج طاهرات ، طريقهء مراعات مرعى مىداشتند و دقيقهاى از حسن معاشرت و اشفاق و شيوهء لطف و اخلاق به هيچ وجه من الوجوه فرو نمىگذاشتند .
گفتار در ذكر رفتن آن سرور به جانب مكه و زيارت كردن كعبهء معظمه
مورخان پاكيزه سير و سخنگذاران سير پيغمبر ، چنين روايت كردهاند كه در آخر سال هفتم از هجرت ، رسول - صلّى اللّه عليه و آله - اصحاب را فرمود كه عزيمت بيت - اللّه دارم و اسباب سفر فراهم مىآرم ، برخيزيد و كارسازى اسباب سفر كنيد كه امسال بىشبهه مشرف خواهيم شد به زيارت خانهء كعبه . پس ياران رسول اللّه كارسازى كردند و اسباب سفر فراهم آورده نزد پيغمبر آمدند . پس آن حضرت ابو ذر غفارى را در مدينه به خلافت بگذاشت و روز دوشنبه ششم ذى القعده عنان سفر به جانب مكه معطوف داشت ، شتران هدى را به ناجيهء اسلمى سپرد و اسباب خاصه را تسليم محمّد بن مسلمه نمود و جبّه خانه را به عهدهء بشير بن سعد كرد و ايشان را با جمعى از مسلمانان و معدودى چند از مبارزان پيش فرستاد به روزى چند تا خبر به اطراف و جوانب منتشر گردد كه حضرت پيغمبر - صلوات اللّه عليه و آله - متوجه زيارت مكهء معظمه است تا هر كه را آرزوى موافقت و خواهش ملاقات و ملازمت پيغمبر باشد متوجه شوند و بعد از چند روز از فرستادن ياران ، آن حضرت از مدينه بيرون آمد و اكابر مهاجر و انصار در يمين و يسار سيّد ابرار مىراندند تا به موضعى رسيدند كه آن را ذو الحليفه مىخواندند .
پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله - را آنجا احرام بست و به اتفاق ياران تلبيه آغاز كردند و صدا به گنبد افلاك رسانيدند . بيت :
هماى شوق سيد كرد پرواز * به ذكر تلبيه برداشت آواز
ز جان عاشقان غم يافت تاراج * زمين جنبيد از لبيك حجاج
اما راوى گويد كه چون محمّد بن مسلمه و بشير بن سعد و ناجيهء اسلمى به