آثار احمدى ( تاريخ زندگانى پيامبر اسلام و ائمه اطهار ' ع '" ) ( فارسي ) " — صفحة 149

. « 1 » پس آن حضرت اصحاب را طلبيد و فرمود كه كار كارسازى كنيد و آن سرور به جهت خود به نفس نفيس قيام نمود و بعد از چند روز متوجه قلعهء ايشان شد . روايت چنان است كه لواى قريش را به زيد بن حارثه داد و رايت خود را به على - عليه السلام - ارزانى داشت و ابو لبابه را در مدينه به اميرى گذاشت و چون از مدينه بيرون رفت ، ميمنهء لشكر خود را به عمر خطاب سپرد و ميسرهء لشكر را به عثمان عفّان بداد و به اين ترتيب مىرفت تا به قلعهء ايشان رسيد . آن جماعت را قوّت مقاتله و مجال محاربه به آن سرور نماند ، به ضرورت الفرار ممّا لا يطاق را وسيله ساخته روى به گريز نهادند و به قلعه درآمده متحصن گرديدند . آن حضرت پانزده روز ايشان را محاصره كرد و هيچ‌كس را مجال آن نبود كه سر از قلعه بيرون آرد ، كار بر ايشان دشوار گرديد و مهم ايشان به اضطرار انجاميد . يكى را پيش پيغمبر - صلوات اللّه عليه و آله - فرستادند و طلب عفو كردند كه ما صلح مىكنيم و در آنچه آن حضرت فرمايد قبول نموده تمرد نمىنمائيم . آن حضرت فرمود : قول شما را معتبر نمىدانم و از اينجا بازنمىگردم تا اين قلعه را به حيطهء تصرف خود در نياورم . چون گفتار سيّد ابرار به گروه كفار رسيد ايشان به غايت بترسيدند و خداى تعالى خوفى عظيم و رعبى تمام در دلهاى ايشان افكند . ديگر باره كس نزد پيغمبر فرستادند كه ما را راه دهيد تا از اين قلعه بيرون رويم و اين عرصهء وسيع را به شما بازگذاريم . آن حضرت فرمود : تا دستهاى شما