ذكر محاصره نمودن كفّار در شب هجرت ، سيّد ابرار را و فرار نمودن آن سرور از كفّار به فرمودهء ملك جبّار و به جاى خود گذاشتن حيدر كرّار را
چون كفار عرب به اتفاق ابو جهل و ابو لهب از هر قبيله مردى را تعيين كردند و به دست هر يك شمشير كين دادند و به قصد قتل سيد المرسلين فرستادند چنانچه آيهء كريمهء : وَ إِذْ يَمْكُرُ بِك الَّذِين كَفَرُوا لِيُثْبِتُوك أَوْ يَقْتُلُوك أَوْ يُخْرِجُوك وَ يَمْكُرُون وَ يَمْكُرُ اللَّه وَ اللَّه خَيْرُ الْماكِرِين « 1 » از آن خبر مىدهد جبرئيل ( ع ) آمد و آن حضرت را از آن حال واقف گردانيد و فرمود كه : ان اللّه يأمرك بالهجرة . اى محمد ! خداى مىفرمايد كه امشب در خانهء خود خواب مكن و تهيهء هجرت نموده به جانب مدينه شتاب كن . پس آن حضرت على - عليه السلام - را طلبيده و از حكايت جبرئيل واقف گردانيد و گفت : من به مدينه هجرت مىكنم و ترا به جاى خود مىخوابانم . بيت :
و على بن ابى طالب را به جاى خود خوابانيد و برد سبز خود بر وى پوشانيد و او را به خداى سپرد و از آنجا بيرون آمده روى به راه آورد و سورهء ياسين بنياد كرد و چون ؛ مِن بَيْن أَيْدِيهِم سَدًّا وَ مِن خَلْفِهِم سَدًّا « 2 » تا آخر بخواند مشت خاك برداشت و به جانب اعداء روان شد . اما اعداء آمده بودند و بيرون حجرهء رسول خدا در خواب غفلت رفته ، بر فرق هر يك قدرى خاك ريخت و برفت . بيت :