مربوطاند ، و اما آنهايى كه انسان به آنها مبتلا مىشود و از حواس ناشى نمىشود ، عبارت است از امورى مثل ترس و غم و تنگى سينه و چيزهايى از اين قبيل .
و از چهارپاصفتان ( بهيميان ) كسانى هستند كه در موردشان اذيت در همين حدى كه ذكر شد كافى است و برخى نيز هستند كه اين اندازه برايشان كافى نيست . پس بايد كارى كرد كه به وسيلهء حواسشان اذيت و رنج را تجربه كنند و خواركنندهترين حالات كه به وسيلهء حواس براى انسان پديد آيد ، آنهايى است كه از حس لامسه ايجاد مىشود ، پس از آن ، آنچه از حس شامه حاصل مىشود ، سپس ذائقه و بعد از آن ، آنچه از بقيهء حواس پديد مىآيد . با اين روش است كه انسان قادر مىشود راه خير را بر خود و ديگران هموار ساخته ، بدى را از خود و ديگران دور سازد . و اين مقدار از سخن در اين مقام كافى است .
بحث كامل در اين مورد بحثى است در مورد معنا ، با توجه به علم سياست كه البته در آنجا به طور كامل مورد بررسى قرار گرفته است .
فلسفه يا صناعت زيباشناختى
16 . سزاوار است كه در مورد تميز سخن بگوييم ، پس اولا در باب نيكويى تميز بحث مىكنيم ، [ سپس در مورد راهى كه به وسيلهء آن ، نيكويى تميز براى ما حاصل مىشود ] پس مىگوييم : نيكويى تميز عبارت است از آنچه به وسيلهء آن شناسايى تمام چيزهايى كه انسان آنها را مىشناسد ، براى ما حاصل مىشود و آن خود بر دو قسم است : يك قسم شأنش اين است كه انسان آنها را بداند نه اينكه به