نقيب ابو جعفر گفت : همه اين امور نخست از ناحيه محمد بن حنفيه و سپس از ناحيه پسرش عبد الله كه كنيهاش ابو هاشم است ناشى شده است .
گفتم : مگر محمد بن حنفيه از ناحيه امير المومنين عليه السلام علوم مخصوصى را فرا گرفته بود كه بر دو برادرش حسن و حسين برترى داشته باشد گفت هرگز ولى آن دو موضوع را پوشيده مى داشتند و محمد بن حنفيه اظهار مى داشت . سپس نقيب گفت : براى ما از نياكان ما و محدثان ديگر روايت صحيح رسيده است كه چون على عليه السلام رحلت فرمود ، محمد بن حنفيه پيش دو برادر خود ، امام حسن و امام حسين عليهما السلام آمد و گفت : ميراث مرا از پدرم به من بدهيد . گفتند : مى دانى كه پدرت هيچ گونه سيم و زرى از خود بجا نگذارده است . گفت : آرى اين را به خوبى مى دانم و ميراث مال مطالبه نمى كنم بلكه ميراث علم مطالبه مى كنم .
ابو جعفر نقيب - كه خدايش رحمت كناد - گفت : ابان بن عثمان از قول كسانى كه براى او روايت كرده بودند از قول جعفر بن محمد عليه السلام روايت مى كرد كه آن دو صحيفهيى به برادر خود ارزانى داشتند كه اگر او را بر بيشتر از آن آگاه مى كردند هلاك مى شد . در آن صحيفه موضوع دولت بنى عباس ذكر شده بود .
ابو جعفر نقيب همچنين مى گفت : ابو الحسن على بن محمد نوفلى ، از عيسى بن - على بن عبد الله بن عباس نقل مى كرد كه مى گفته است : هنگامى كه مروان بن محمد ، ابراهيم امام را فرو گرفت و ما خواستيم از چنگ مروان بگريزيم نسخهيى از آن صحفيه را كه ابو هاشم پسر محمد بن حنفيه به محمد بن على بن عبد الله بن عباس داده بود و نياكان ما آن را « صحفيه دولت » نام نهاده بودند در صندوقچه كوچك مسى قرار داديم و آن را زير چند درخت زيتون كه در « شرات » قرار داشت ، و آنجا درخت زيتونى غير آنها نبود ، دفن كرديم . چون پادشاهى به ما رسيد و بر كار چيره شديم فرستاديم آنجا را كندند و جستجو كردند چيزى پيدا نشد ، دستور داديم يك جريب را چندان حفر كردند كه به آب رسيدند باز هم چيزى پيدا نكرديم .
ابو جعفر گفت : محمد بن حنفيه موضوع را براى عبد الله بن عباس توضيح داد
جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 404
مساهمون: ابن أبي الحديد
ص٤٠٤