چه ربيعه كوفه و چه ربيعه بصره ، نخست در دست خالد بن معمر سدوسى از افراد ربيعه بصره بود ، ولى شقيق بن ثور كه از افراد بكر بن وائل كوفه بود با او در اين مورد رقابت و همچشمى كرد و سرانجام توافق كردند پرچم را به حضين بن منذر رقاشى كه از مردم بصره بود بسپارند و گفتند : اين جوان نژادهيى است ، فعلا پرچم را به او بسپار تا در اين باره رايزنى كنيم و حضين در آن هنگام نوجوانى بود .
نصر مى گويد : عمرو بن شمر براى ما نقل كرد كه حضين بن منذر كه نوجوانى بود با پرچم ربيعه كه سرخ بود شروع به پيشروى كرد . على عليه السلام را پايدارى و دليرى او خوش آمد و اين ابيات را خواند : « اين پرچم سرخ كه سايهاش اين چنين به اهتزاز آمده از كيست و چون گفته شود پيش ببر ، حضين آن را پيش مى برد . . . » مى گويم [ ابن ابى الحديد ] ، نصر بن مزاحم تمام اين ابيات را [ كه سيزده بيت است ] از على ( ع ) مىداند . ولى راويان ديگر شش بيت اول را از على عليه السلام و بقيه را از حضين بن منذر كه پرچمدار بوده است مى دانند .
نصر گويد : ذو الكلاع همراه افراد قبيله حمير و كسان وابسته به آنان در حالى كه عبيد الله بن عمر بن خطاب هم همراه چهار هزار تن از قاريان شام بود پيش آمدند .
ذوالكلاع در جناح راست حميريان بود و عبيد الله بن عمر در جناح چپ قاريان . و همگان بر افراد قبيله ربيعه كه در جناح چپ سپاه عراق بودند حمله آوردند . عبيد الله بن - عباس هم ميان مردم ربيعه بود . حمله شاميان شديد بود و پرچمهاى ربيعه سست شد .
در اين هنگام شاميان برگشتند و فقط اندكى درنگ كردند و دوباره در حالى كه عبيد الله بن عمر از پيشتازان ايشان بود به حمله روى آوردند . عبيد الله بن عمر مى گفت : اى مردم شام اين قبيله عراق قاتلان عثمان و ياوران على هستند و اگر اين قبيله را در هم شكنيد انتقام خون عثمان را مى گيريد و على و عراقيان نابود خواهند شد . آنان حمله بسيار سختى بر مردم آوردند . مردم ربيعه جز شمار اندكى از ناتوانان
جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 110
مساهمون: ابن أبي الحديد
ص١١٠