تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 85

مساهمون:

ص٨٥
مثل اين پيشامد سخت و شديد و ناگوار * ديد از ايشان نيز فردى ، در ميان كارزار دست هر دو قطع شد در جنگ ، امّا ناگهان * گفت پيغمبر كه طيّار است جعفر بر جنان كرد پرواز آن مجاهد ، سوى جنّت با دو بال * ( تا مكانش داد ايزد ، جاودان و پر جلال ) 5 نهى اگر ايزد نميفرمود بر كس وصف خويش * ذاكر « 1 » آنچه در دل اندر داشت ميگفت هر چه بيش ذاكر و گويندهء اين پندهاى منجلى * در عقول اهل عرفان عطف دارد بر على ( ع ) آن زمان ميگفت مولا از فضائل بيش از اين * از حمائد عطر ميپاشيد و عنبر بر زمين گوش دل‌ها ميشنود اندرزهاى دلنواز * ( گر چه اين نهج البلاغه كرده ما را بىنياز ) آشنا ميگشت با آن‌ها قلوب مؤمنين * لمعه ميزد از وفادارى صدور موقنين
اى معاويّه بر حذر باش از كسى كه زخارف دنيا او را به خود متوجّه ساخته و از طريق مستقيم ، به بيراهه انداخته .
آن كه او را مهر دنيا كرده بيرون از سبيل * دور كن او را كه او دورى گزيده از دليل
جملهء فدع عنك من مالت به الرّميّة : يعنى از خود دور كن كسى را كه زخاف و مطامع دنيا ، او را به خود جلب نموده ، مثلى است در مورد كسى كه از راه مستقيم طفره رفته است .
( تابع آنان نباشى كه ز راه مستقيم * طفره رفته مانده‌اند از باور قلبى عقيم ) ( پيروى از اين قبيل اشخاص و همچون عمرو عاص * روز رستاخيز بندد پيش روى تو مناص ) ما كه داريم از خداى خويش اخذ تربيت * خلق نيز از مقتداى خويش اخذ تربيت ( پس خدا ما را بدانائى بمردم برگزيد * پيروى كردن ز ما را هم براى ما نويد ) لطف اين نعمت بما از بارگاه ايزديست * ( اين فروغ جاودانى ، از منار سرمديست ) تا سبب گشتيم بر مردم ، بخير كردگار * ( نيست خالى تا ابد ، از نور تابان اين منار )
هامش
( 1 ) ذاكر منظور على ( ع ) است .
نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 85 | خطب الإمام علي ( ع ) / علمدارى