تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 610

مساهمون:

ص٦١٠

حكمت 452 قال عليه السّلام : ( در بردبارى و شتاب نكردن )

خوش به مردى كه در او حلم و تأنّى توأم است * پايهء ايمان او با اين سجايا محكم است 1 اين صفات جانفزا را بطن همّت زاده است * ( كردگار حىّ و دانا ، بر احبّا داده است ) ( بردبارى و تأنّى چون برادر باهمند * در مشيّت ، در حميّت ، در معيّت ، مدغمند ) آن كه او را همّتى و الا و عزمى راسخ است * حلم مىورزد چو او را پايگاهى شامخ « 1 » است دير بر خشم آيد و مهجور باشد از شتاب * يابد او بر واژهء حلم و تأنّى انتساب كسب كردم ( ناهيا ) حلم و تأنّى از رجال * تا بگوئى من كجا و آن صفات ايده‌آل

حكمت 453 قال عليه السّلام : ( در نكوهش غيبت )

غيبت مردم نبايد اى برادر پشت سر * مىزنى او را سنان و تيغ و خنجر پشت سر 1 اينكه القاء سخن در پشت قومى يا كسى * بهر ملقى « 2 » باشد از نار جهنّم ملبسى آن كه غيبت مىنمايد در وراء اين و آن * بر اساس قول مولى هست مردى ناتوان ( رشك مىورزد به سبّ و زشتگوئى پشت او * مىبرد با اين طريق از شخص غائب آبرو ) ( با چنين راهى كه او را هست راه انتقام * مىكشد تيغ شرارت بار خود را از نيام ) ( ناهيا ) آواى شادى و مسرّت در بيار * غيبت همنوع خود بر اهل غيبت وا گذار
لطفا ، در رابطه با غيبت ، آيه 12 سوره حجرات را بخوانيد ،
أَ يُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتاً
هامش
( 1 ) - شامخ بلند ( 2 ) - ملقى اندازنده
نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 610 | خطب الإمام علي ( ع ) / علمدارى