تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 573

مساهمون:

ص٥٧٣
( تا توانى دور تر باش و بپرهيز از گناه * نفس را تعليم كن آداب و رسم انتباه ) ( دور گردان نفس را در راه دنيا از حرام * اهلبيت خويش را نعمت نيفزا از حرام ) نعمتى اجمل « 1 » نمىيابى فراتر از حلال * ( ناهيا ) انصاف كن خود را ميفكن بر ملال

حكمت 388 قال عليه السّلام : ( دربارهء گفتار شايسته )

مىرسد بر گوش جان از آسمان و از زمين * با نواى دلنشين ، بر اهل تدبير ، آفرين 1 اى بسا تدبير و انديشه ز صولت « 2 » برتر است * طرح اصلاحى در آن از صول « 3 » لشكر بهتر است اى بسا اهل خرد ، كارى نمايد با خرد * كاحتمال سبقت از شمشير و لشكر مىبرد ( ناهيا ) انديشه براّن است امّا در تو نيست * اختصاص اين هنر در واژه گويا بر تو نيست
در اين حكمت شريفه يك مثال كامل بر اكمل مىزنيم و نام سعدى را زنده مىنمائيم
كارها راست كند عاقل دانا به سخن * كه به صد لشكر جراّر ميسّر نشود

حكمت 389 قال عليه السّلام : ( در ترغيب به قناعت )

اى قناعت ، از توان رفتم ، توانايم نما * در طريق اقتصاد خويش ، بينايم نما
هامش
( 1 ) اجمل نيكوتر و زيباتر ( 2 ) صولت حمله ( 3 ) صول هجوم و يورش