حكمت 382 قال عليه السّلام : ( دربارهء وقت مؤمن )
مؤمنان را در نظام زندگانى همّت است * در خور اوقات روز و شب كمال دقّت است
1 ( كارها در بينشان باشند با هم منسجم ) * مىكنند اوقات خود را بر سه قسمت منقسم
ساعتى از آن مناجات و تناجى با خدا * مثل طاعات و عبادات و تضرّع يا دعاء
ساعتى ديگر براى كسب و كار زندگى * تا بچرخد با چنين كوشش ، مدار زندگى
ساعتى هم بين خويش و حظّهائى از حلال * ( آنچه مقدورش نموده كردگار ذو الجلال )
( از قبيل خواب و لذّت سير و گردش يا سفر * در صلاحيّت ، هر آنچه هست او را در نظر )
( حفظ نوبت ، يا تواتر نيست در اين امتداد * بلكه بايد بر صلاح كار جويد اعتماد )
سفر مؤمن ، از زاويهء ديدگاه امام عزيز فقط از سه راه جائز است
2 بر خردمندان ، سفر زشت است الّا در سه چيز * ( در خلاف آن بسى ننگ است روز رستخيز )
بهر اصلاح معاش و اكتساب و كسب و كار * در مكانى كه در آن باشد رضاى كردگار
عزم مكّه يا مشاهد يا مناسك يا جهاد * در دل ميدان دعوا در ره يوم التّناد
سوّمى سير و سياحت تا به بجائى كه رواست * گر تو هم مشتاق باشى آن نمائى كه رواست
پارسا را ضمن ديندارى رفاهى نيز هست * در دژ مستحكم تقوى پناهى نيز هست
هر كه در راه خدا باشد قويم و استوار * ( ناهيا ) هم حظّ دنيا برد ، هم شد رستگار
حكمت 383 قال عليه السّلام : ( دربارهء دنيا و متاع آن )
ميل خود را ايدل غافل به دنيا كم نما * رغبت افزون كن باستقبال روز التقاء
بهر دنيا دل مبند آخر نخواهد داد كام * بلكه مىخواهد كه روزى از تو گيرد انتقام