تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 566

مساهمون:

ص٥٦٦
وَ لا تَقْفُ ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ وَ الْفُؤادَ
سوره اسراء آيه 39

حكمت 375 قال عليه السّلام : ( در ترغيب به دورى از معصيت )

پارسا باش و ز هر خوى ذميمه دور باش * از صفات ناپسند همچون نميمه « 1 » دور باش 1 بر حذر باش از چنان روزيكه حى مقتدر * ضمن عصيان بيندت مدبر ، به حكم قد قدر « 2 » بيندت آنگه كه از طاعت گريزان مانده‌اى * ( در چنين وقت اى برادر غرق خسران مانده‌اى ) 2 گر توان دارى ، همه در طاعت او كار بند * تا مگر باشى ، ز فيض جاودانش بهره‌مند گر ضعيفى ضعف خود را در گناهان كارگير * ( اين حقيقت باشد ايدل اين نصيحت مىپذير ) ( ناهيا ) ضعف و توان را مورد خود كار بند * ترسم از اينكه زنندت روز محشر بر كمند

حكمت 376 قال عليه السّلام : ( در اندرز )

اى دل بيدار ، بر دنيا نبايد اعتماد * جز خدا و نخبگان او نشايد اعتماد 1 آنچه مىبينى عيان ، گول و فريب اين جهان * اعتماد و تكيه بر آن جهل باشد اى جوان 2 با وثوقى كه ز اجر امر شايان مرتر است * كوتهى و تنبلى غبن نمايان مرتر است اجر طاعت اظهر است از نور تابان بر همه * ليك هست ابطاء و استبطاء و غفلت در همه 3 تا نكردى آزمون ، بر كس نبايد اعتماد * كم شنيديم آمد از ناآزمون بر مراد
هامش
( 1 ) نميمه سخن چينى ( 2 ) مدبر به حكم قد قدر پشت كننده به حكم قضاى خدا