تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 555

مساهمون:

ص٥٥٥
چشمگيرترين پيروزى در دنيا كه شايد ، رياست جمهورى جهانى باشد به كمترين نصيب اخرى نمىارزد
3 مرد مغرورى كه پيروزى بكامش بوده است * يا كه در دهر ، افتخاراتى ، بنامش بوده است يا كه با كوشش براى خود نوالى يافته * يا كه با همّت براى خويش مالى يافته نيست همچون ديگرى كه سهم جزئى از بهشت * خالق و معبود اين عالم بنام او نوشت ( چون نصيب آن يكى ، نابود خواهد گشت زود * ليك سهم اين يكى ، پيوند دارد با خلود ) آن يكى را سهم اين دنيا به پايان مىرسد * اين يكى ( ناهى ) به جاويدان و سامان مىرسد
31 / 1 / 79 شمسى

حكمت 363 قال عليه السّلام : ( دربارهء خويهاى شايسته و سجاياى پسنديده )

خوى نيكو را گرامىتر شمارد هوشمند * زين جهت باشد از آن ، ارباب همّت بهره‌مند 1 در شرف بالاتر از اسلام چيزى مىندان * ( چون شرف بخشيده ما را در دو عالم رايگان ) مثل تقوى نيست عزّ و ارجمندى در جهان * ( اين صفت ، يعنى قنوت « 1 » ، از كردگار مهربان ) معقلى « 2 » دلخواه و محكمتر نباشد از ورع * ( خود نگهدارى و خوددارى ز شبهه يا طمع ) نيست انسانرا شفيعى پر توان و چيره‌تر * ( همچو توبه تا كه او را ره گشايد بر ظفر ) ( چون كه آن را نيست بر اذن و شفاعت احتياج * ( هر زمان خواهد ، نخواهد ماند محروم از علاج ) ( قابل التّوبه خداوند است و روز التقاء * ( اولياء هم بايد استشفاع نمايند از خدا ) ( انبياء را همچنان اذن شفاعت از خداست * ( آيهء قرآن « 3 » در اين موضوع ما را رهنماست )
هامش
( 1 ) قنوت فرمانبردارى ( 2 ) معقلى پناهگاه ( 3 ) سورهء شورى آيهء 25 ،وَ هُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِو سورهء بقره آيه 255 ،مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ