تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 552

مساهمون:

ص٥٥٢
1 مؤمنان دارند بر 1 دنيا عيون اعتبار * ( رزق كافى را براى خود نمايند اختيار ) كسب روزى مىكنند ايشان ببطن اضطرار « 1 » * ( بسته‌اند عقد اميد خود بحبل كردگار ) قول آن را مىنيوشند از فضاى دشمنى * ( بسكه از گول و فريب آن ندارند ايمنى ) اندكى احوال انسانرا به چشم اعتبار * ( بگذرانيم از نظر در اين جهان و اين ديار )
نگرشى به دگرگونى وضع حياتى انسان در چند روز دنيا
1 گر يكى در زندگى مستغنى است و بىنياز * بعد از آنگوئى فقير است و فتاده از فراز ور يكى را بر دوامش خرّمند و كامكار * روز ديگر بر فنايش دلخورند و بيقرار اين بود هر آدمى را وضع حال دنيوى * حال آنكه در پى است اوضاع سخت اخروى ( كاندران ، دنيا پرستان را عذاب و كيفر است ) * آن زمانكه دادگاه عدل حىّ داور است ) ( ناهيا ) باشند آن روز اهل دنيا نااميد * اندرين دنيا نگردد مرد بينا نااميد

حكمت 360 قال عليه السّلام : ( در مورد پاداش و كيفر خداوند تعالى )

هر عمل را نيك يابد ، اجر نيكو يا بد است * در جهان زندگى اين گونه حكم ايزد است 1 ( زندگى در سلطه دادار حى داور است ) * بر عبادتها ثواب و بر گناهان كيفر است ( نى كه او را بر عبادتهاى ايشان حاجت است * از معاصى همچنان خوف و هراس و وحشت است ) بلكه خواهد كه شوند از نار كيفر بر كنار * تا شوند از راه رحمت سوى جنّت رهسپار لطف ايزد را نهايت نيست گامى پيش‌دار * ( ناهيا ) در اين طريقت اهتمامى پيش‌دار
هامش
( 1 ) بطن اضطرار خوردن آن مقدار كه براى عبادت و كار رمقى ببخشد
نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 552 | خطب الإمام علي ( ع ) / علمدارى