تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 542

مساهمون:

ص٥٤٢
غير از آنجا كه ضرورت پا گذارد در ميان * ( آن زمان گفتار ديگر نيز آور بر ميان ) ره گشودم ( ناهيا ) با پند نيكو بر هدف * پند گويانرا كمال آموز ديدم ، در شرف

حكمت 342 قال عليه السّلام : ( دربارهء ستمگر )

ظلم كم كن ، ظالمان در چنگ سخت كيفرند * بار سنگين مجازات و عقوبت مىبرند 1 ياددارم از على ( ع ) ضمن نصيحت اين مقال * بود و هست اين سه علامت ظالمان را از رجال اوّلى اهل ستم باشد به ايزد با گناه * دوّمى با چيرگى بر زير دست بىپناه سوّمى آن ظالمى كه ظالمانرا ياور است * ( ناهيا ) اهل ستم مقهور خشم داور است

حكمت 343 قال عليه السّلام : ( دربارهء خوشى و سختى )

مىرسد روز فراخى ، در دل اندر غم مدار * جهد و كوشش را براى رهگشائى كم مدار 1 در پى هر مشكلى روز گشايش مىرسد * ( بهر هر خواهان عزّت ، آزمايش مىرسد ) باز گردد حلقه‌هاى ضيق و عسرت لا جرم * ( ليك بايد ، استقامت كرد در هر رنج و غم ) ( گر دل از سختى به تنگ آمد اميدش با خداست * نيّت پاك ، اندرين عزم مساعد رهنماست ) ( گر دلى حاجات خود را استجابت « 1 » مىكند * پس ، خداى مهربانش نيز اجابت مىكند ) سختى و تنگى نخواهد ماند ( ناهى ) غم مخور * مىرسد روز گشايش از الهى غم مخور
هامش
( 1 ) استجابت قبولى چيزى را خواستن