تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 538

مساهمون:

ص٥٣٨
اى بسا ارباب آمال و رجال آرمان * از اميد و آرزو چيزى نيامد دست‌شان اى بسا بانى « 1 » كه مىسازد مكان زندگى * ليك مىگردد بدون استفاده ماندگى اى بسا ارباب دارائى كه قنطار است مال * يافت قبل از بهره بردارى جواز ارتحال ( وا گذارد ديگرى مال و منال و خانه را * مرغك آمال و اميالش نچيده دانه را ) شايد آن اموال را از راه باطل جمع كرد * يا كه از حقّى جلوگيرى نمود و منع كرد كسب كرده يعنى از راه حرام و ناروا * ( غصب كرده حقّ اين و آن فكنده زير پا ) در ره تحصيل آنها اوفتاده بر گناه * ( حمل كرده دوش خود بار گناه و اشتباه )
پس ، بار سنگين گناه در دوش دارد و راه بسيار طولانى و سهمگين در پيش
2 مىرود با بار سنگين بر سراى سرمدى * با هزاران شرمسارى پيشگاه ايزدى مىرود پاى حساب كرده‌هاى خويشتن * حسرت افزون كرده ، كم كرده بهاى خويشتن سورهء حجّ آيهء خسران مقدر داشته * بر چنين بيچاره‌اى كه دل ز خود برداشته ( بر زيان دنيوى آن بس كه مانده در خمود * بهره از دنيا نبرده مرگ قاهر در ربود ) بر زيان اخروى آن بس كه زرعى بر نكاشت * حاصلى از خرمن محصول دنيا بر نداشت داده بر اميال نافرمان ، زمام اختيار * ( ناهيا ) اين است خسران مبين و آشكار

حكمت 337 قال عليه السّلام : ( دربارهء مصون ماندگان از گناه )

اى خوشا آن كه عفيف و پاكدامن مانده است * توسنى رهوار در راه هدايت رانده است 1 كثرت بىاعتنائى بر گناهان ، عصمت است * ردّ خواهشهاى نفس نابفرمان ، عصمت است ( هر كسى كه دستيازى نيست او را بر گناه * پس نيالايد حياء و آبرو را بر گناه ) ( دورى از اثم و گنه در شخص ، فطرت مىشود * كم گناهى در وجود او طبيعت مىشود )
هامش
( 1 ) بانى بنا كننده يا سازنده