تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 510

مساهمون:

ص٥١٠
( اينهمه اندرز نيكو از امام بردبار * بهر اصلاح بشر باشد بسوى كردگار ) ( ورنه حضرت را نمىيابد گناه و اشتباه * بلكه ما را بر حذر فرمود و ترسان از گناه ) ( از نماز ، آن سرور عاليمقام و خيرخواه * كرد عنوانى كه آن كفّاره باشد بر گناه ) ( نسل انسان گر نباشد از گناهان بر حذر * بر فراموشى برد مرگ و بقا را در نظر ) از گناهان ، شرح و توضيحى ز ( ناهى ) خواستيم * از على اندرز گفت و از معاصى كاستيم

حكمت 292 قال عليه السّلام : ( توان و قدرت لا يتناهى خداوند )

كلّ عالم ، بر خداوند توانا ظاهر است * حيف باشد آن كسى كه در بصيرت قاصر است از على آن سرور محبوب حىّ لا يزال * بهر كشف واقعيّت ، پرسش آمد اين سؤال ( اينهمه مخلوق عالم از بزرگ و خرد و ريز * گرد مىآيند يك جا ، بامداد رستخيز ) 1 پس چگونه مىرسد معبود ، در آن بامداد ؟ * گفت آنسان كه در اين دنيا به آنها رزق داد گفته شد كى بازپرسى مىنمايد كردگار ؟ * حال آنكه ديدگان او را نبينند آشكار گفت آن طوريكه روزى مىرساند كردگار * ليك ، چشم مردمان ، او را نه بينند آشكار ( آنچنانكه رزق و روزى مىرساند بر عباد * بازپرسى مىنمايد ، روز محشر بامداد ) ديدهء جسمى نمىبيند خدا را آشكار * ( ناهيا ) در اين ميان چشم بصيرت بازدار

حكمت 293 قال عليه السّلام : ( دربارهء پيام فرستادن )

آنچه از دور زمان بر ما خوش آمد بگذريم * حكمتى تازه ، از آن سرور بخاطر بسپريم 1 آن كه پيغام ترا با خود بمردم مىبرد * لازم آيد تا بحدّى بهره يابد از خرد
نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 510 | خطب الإمام علي ( ع ) / علمدارى