امام ( ع ) دانست كه فهم پرسنده به آن نرسد لذا با جواب اقناعى كه او را قانع نمايد پاسخ داد .
( درك مطلب گر بدشخوار است بهر سائلين * ساده باشد پاسخ آنها براى قائلين
( تا بحدّى كه بفهمد ، آنچه دارند ادّعاء * پاسخ اقناعى مولى نمايد اكتفاء )
( ناهيا ) هر چند اين پاسخ جواب ساده بود * ليك از باب روانكاوى بجا افتاده بود
حكمت 287 قال عليه السّلام : ( دربارهء دوست و دشمن شناسى )
دوستانرا مىشناس و دشمنان را نيز هم * خويش را باور كن و نفع و زيانرا نيز هم
1 سود تو مال تو مىباشد زيانت نيز هم * دوستان تو سهاند و دشمنانت نيز هم
دوست تو اوّل ، كسى باشد كه بوده دوست تو * دوّمى آنكس كه بر آن ره گشوده دوست تو
سوّمى آن كس كه او با دشمن تو دشمن است * دشمنت را نيز مىگويم ، كه از من گفتن است
اوّلى آن كس بود كه با تو دائم دشمن است * دوّمى آنكس كه با يارت مداوم دشمن است
سوّمى آن كس كه با خصمت رفيق و همره است * ( ناهيا ) هر اهل دل بر اين مسائل آگه است
حكمت 288 امام على : مردى را ديد كه در راه زيان رساندن بدشمن به خود زيان مىرساند ( پس او را نكوهش فرمود )
جهد كن ايدل ، كه وقت علم افزون كردن است * خويش را از تنگهء اضرار « 1 » بيرون كردن است
هامش
( 1 ) اضرار زيان رساندن