تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 501

مساهمون:

ص٥٠١
( آنچه داده خالق عالم براى آدمى * مىستاند بىبهانه ، روزگارش دردمى ) زين جهت ، صاحبدلان پابند دنيا نيستند * ( ناهيا ) آنان كه دل بستند بينا نيستند

حكمت 279 قال عليه السّلام : ( در مورد قضا و قدر )

تا نپرسيد اى عزيزان از قضاء و از قدر * بىجهت خود را نيازاريد ، در اين رهگذر از على ( ع ) پرسيد آن را نكته سنجى هوشيار * در جواب او چنين فرمود امام بردبار ( آخر اين راه خطرناك و طريق پرخطر * سالكان را مىكند در بحر حيرت غوطه‌ور ) 1 ناهى قصد شمايم مر شما را رهنمون * اين ره تاريك را مردى نرفته تاكنون ( غول گمراهى بسى هستند در اين رهگذار * كس نرفت الّا كه او بر شبهه افتاد آشكار ) پس شما اى بندگان ، از اين طريق پر خطر * امتناع ورزيد ، از روى درايت ، از گذر همچنان بحريست مواّج و بدون انتهاء * ( بر حذر باشند غوّاصان ماهر از شنا ) ( غرقه مىگردند در انديشه‌هاى مختلف * لازم است اين نكته را باشند جمله معترف ) همچنان ، اين راز ، دارد بر خداوند اختصاص * دور و پنهان داشته از اختيار خلق خاص ( بر نيايد قدّ فردى ، راستاى اين ردا * از تكلّف دور تر باشيد در اين راستا ) درج كردم ( ناهيا ) آنچه سرودى از قضاء * پس همين علم لدنّى را نداند جز خدا

حكمت 280 قال عليه السّلام : ( در زيان نافرمانى )

بر حذر بايد ز نادانى كه دردى مهلك است * همره است آن را پشيمانى كه دردى مهلك است ( بنده گردد خوار و بيمقدار و ملعون با گناه * بيضروت نيست او را اخذ راه انتباه )