تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 500

مساهمون:

ص٥٠٠
( گر ز طاعت سر بتابى كه خدايم ارحم است * پس چنين انديشه ، ارباب ادب را مبهم است ) ( با وجود ترك طاعت يا تداوم بر گناه * گر خدا را مهربان دانيد ، داريد اشتباه ) ( با وجود ترك واجب ، گر اميدت بر خداست * ريشهء اين فكر ناموزون و موهون در خطاست ) ( پس كسى كه آشنا شد با رسول ( ص ) و دين او * عتق را در عمق اعمالش نمايد جستجو ) آنچه دانستم عمل كردم يكايك ، ( ناهيا ) * با تفحصّ دقّت آوردم يكايك ( ناهيا )

حكمت 277 قال عليه السّلام : ( در سرزنش كسى كه كار را به موقع انجام نمىدهد )

( كلّ اشياء را بجاى خود نهادن بهتر است ) * كار را هنگام خود انجام دادن بهتر است 1 گر كسانى را ، قضاء وادار سازد بر شتاب * ( جان ايشان لرزه گيرد از شرار اضطراب ) مهلت و امهال جويند آه و زارى سركشند * تا كه مانده ، در عبوديّت رياضت بركشند وان كه او را با فراخى داده مهلت روزگار * كرده بر ايّام آتى ، كارها را وا گذار با درنگ خفّت‌آور ، مىگذارد گام را * بر سر آرد با همين شيوه صباح و شام را عمر را امروز و فرداها به پايان مىبرند * ( ناهيا ) طوبى كسانى را كه ايمان مىبرند

حكمت 278 قال عليه السّلام : ( دربارهء دل نبستن به خوشحاليهاى ظاهرى )

بر حذر بايد شدن جانا ، ز مكر روزگار * هر كسى را سرنوشتى داده در خود استتار 1 خلق ، فردى را نگفته خوش به حال او ، مگر * روزگارش روز نامأنوس دارد مستتر
نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 500 | خطب الإمام علي ( ع ) / علمدارى