تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 487

مساهمون:

ص٤٨٧

حكمت 258 مردى از آن بزرگوار درخواست كه به او بشناساند كه ايمان چيست .

گوهر ايمان ثمين است و بهايش ديگر است * مرغ آن در اوج بالا و فضايش ديگر است كرد مردى ار امام خوش مآل و خوش مقال * بر اساس دستيابى بر حقيقت يك سئوال ( تا امام از راه لطف ، او را رهاند از ملال * داد مولى بر سئوال او جواب ايده‌آل پرسشى آورده‌اى از ركن ايمان بر ميان * در ميان جمع خواهم داد فردا شرح آن 1 شرح آن را خواستم ، باشد ميان اجتماع * تا كه آن را جمعى از مردم نمايند استماع گر فراموشش نمائى آنچه گفتم بين‌تان * جمع ديگر لا اقّل از بر نمايند اين بيان چون ، سخن ، فرّار باشد - از خواطر مىپرد * آن بخاطر مىسپارد وين بنيان مىبرد
سيّد رضى رحمة الّه فرمايد : آنچه حضرت در پاسخ آن مرد فرمود در حكمت شماره 30 بيان نموديم كه ( الايمان على اربع دعائم ) يعنى ايمان با چهار ستون استوار است
( حضرت سيّد رضى آن راد مرد نيك نام * شيوه‌اى تقرير كرده در جواب اين پيام ) ( آنچه مولى بر سئوال او عطا كرد از جواب * در حديث سى نگارش داد آن را در كتاب ) ( طىّ اين فرمايش مولى امام بردبار * باشد ايمان را ستون چارگانه استوار ) ( راغبانرا گر عنايت بود و رأى جستجو * اين تمايل ، از دل و جان است ما را آرزو ) هر كه را باشد فروغ و نور ايمان در دلش * ( ناهيا ) پر نورتر باشد بساط محفلش

حكمت 259 قال عليه السّلام : ( دربارهء افسرده نشدن براى نيامده )

قدرتيكه بر تو داندان داد ، نانت داده است * آنچنانكه پيكر و تن داد ، جانت داده است 1 غم نبايد ، رزق فردا را كه در آن نيستى * ره نخواهد يافت بر ديوان يزدان ، نيستى