حكمت 243 قال عليه السّلام : ( دربارهء رنج و خوشى دنيا )
آيد از موج مرارتها حلاوت بر وجود * ايدل اين انديشه را محفوظ گردان در وجود
1 حاصل تلخى در اين دنياى فانى لذّت است * در سراى آخرت كه جايگاه نعمت است
حاصل شيرينى لذّات و حب اين جهان * بر عقاب انگيزه گردد ، در سراى جاودان
( رنج بردن در جهان بهر فرار از كيفر است * كيفرى كه حاصل خشم خداى اكبر است )
( انتظار مؤمن از سوز و گداز دنيوى * كسب پاداش است و اخذ امتياز اخروى
( حاصل دلبستگيها بر متاع دلفريب * دورى از حقّ است و ماندن از كرائم بىنصيب )
( لازم و مستلزم دلبستگىها در جهان * غفلت است و ترك اعمال حميده ضمن آن )
حاصل از رنج و رياضت در فضاى دنيوى * نيست ناهى در نظر ، جز كسب فيض اخروى
حكمت 244 قال عليه السّلام : ( دربارهء حكمتهاى بعضى احكام شرعيّه )
بحر هستى ، برتر از ايمان ندارد گوهرى * فوق آلاء جهان است ، اين كمال و برترى
1 از خدا مفروض گشت ايمان براى كل ناس * تا بهم ريزد بناى شرك و الحاد ، از اساس
2 نسل انسان را مكلّف كرد يك جا بر نماز * تا نيابد پرچمى از بت پرستى ، اهتزار
( بشكند بازوى استكبار و دست سركشى * لرزه گيرد يكسره اركان پست سركشى )
3 اهل ثروت را موظّف كرد همچون بر زكات * بهر استمتاع « 1 » نادار ، از بنين و از بنات
4 روزه را در راستاى آزمون و ابتلاء * امتحان مردم و تمحيص « 2 » اعمال از ريا
هامش
( 1 ) استمتاع بهره بردارى
( 2 ) تمحيص خالص و جدا كردن