تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 459

مساهمون:

ص٤٥٩

حكمت 241 قال عليه السّلام : ( دربارهء كارهاى دشوار )

در وجود خود توانائى بياور بر وجود * تا ببينى نور استحقاق و همّت در وجود 1 افضل اعمال آن باشد كه سخت و مشكل است * ( همّت‌آور ، آن زمانكه پاى كوشش در گل است ) ( چون كه پاداش عمل بر حسب رنج و زحمت است * مزد افزون يابد آن مردى او را همّت است ( زين جهت پيمبر ما گفت روى راستى * افضل اعمال مردم ، اصعب « 1 » آنهاستى ( ناهيا ) اعمال برتر ، با مكاره مد غم‌اند * اى دريغا كه رعات و حافظان آن كم‌اند

حكمت 242 قال عليه السّلام : ( دربارهء خداشناسى )

از كجا ، اى آشنايان مىشناسيد از خدا ؟ * با مجالى كه به من داديد ، گويم از كجا هر كسى در عقل ، مقدارى شناسد از خدا * ( مبلغ صد در صد آن بر نگنجد در وعاء ) 1 آنزمانكه فسخ مىگردد عزائم در امور * ( يا همى افتد قلوب شاد و مسرور ، از سرور ) گم شوند انديشه‌ها و باز مىگردند عقود * يا كه با نقض هممم « 2 » ، تتقيص افتد در وجود بيگمان ، دستى دگر ، در روى كار است اى اخا * پس چنين دست قوى معطوف گردد بر خدا ( كاختيار خلق را در چنگ دارد مستدام * اينكه بىتصميم او كارى نيايد از انام ) گر ز مردم نيز مىگردد عزائم جابجا * از خداوند است ( ناهى ) مىپذيرد اقتضاء
هامش
( 1 ) اصعب دشوارتر ( 2 ) هممم همّتها