1 امر فرموده خدا بر عدل و احسان در كتاب * سوره معروف نحل ، آورده ما را اين خطاب
امر بر احسان نمود آن كردگار مهربان * در همين مورد على ( ع ) فرموده ما را اين بيان
عدل يعنى بسط داد و ترك ظلم و ترك زور * ( در حقيقت ، اعتدال و ائتلاف و بسط نور )
معنى احسان و نيكى نيز همچون واضح است * جود و بخشش از سجاياى رجال صالح است
يا على معنى نمودى عدل را بر ما ولى * ما كرارا خواندهايم عدل مجسّم بود على
( ناهيا ) وصف على از آيه ، وصفى دگر است * ( لفظ شيرين است و در مفهوم و معنى و برتر است )
حكمت 224 قال عليه السّلام : ( در سود انفاق )
مرحبا اى دوستان و آشنايان ، مرحبا * وعظ بايد بشنويم ، از پيشوايان ، مرحبا
1 هر كسى با دست كوته بذل درويشان كند * خالقش با دست طولانى عطاء آن كند
آن كه او بخشيد مزجاتى ز مالش بر فقير * از خدا يابد عطائى دلپذير و بىنظير
بخشد او را خالق بخشنده اجرى از كرم * اجر و پاداشى بسى مرضّى « 1 » و موفور از نعم
اين حقيقت را بيان فرمود ، وحى ايزدى * بحث انفاقى كه آمد ازديار سرمدى
اكنون ترجمهء شعرى آيه 261 سورهء بقره در رابطه با انفاى را توجّه فرمائيد
در ره ايزد ، كسانى كه كنند انفاق مال * مىدهد اجر مضاعف ، كردگار ذو الجلال
مىزند اين صحنه را قرآن ناطق اين مثال * در نظام عقل و منطق دلنشين و ايدهآل
دانهاى باشد كه از آن هفت سنبل سركشد * ( يا به تعبير رساتر هفت نوگل سر كشد )
پرورد هر سنبلى صد دانه گندم در بغل * ( يعنى از خود آورد ، ارزنده گوهر بر عمل )
هر كه را خواهد خدا اجر مضاعف مىدهد * ( با چنين بذل و عطا بر بنده منّت مىنهد )
هامش
( 1 ) مرضّى پسنديده