تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 416

مساهمون:

ص٤١٦
1 آنكه داراى دو چشم و ديدهء بيناستى * روشن است او را صباح و بامداد راستى ( بر خردمند بصير و نكته سنج هوشيار * باز مىباشد طريق مستقيم كردگار ) ( راه دين در ديدهء او آشكار و روشن است * راه باطل با تمام خود نمائى اوهن است ) بهر او صبح سعادت از افق پيداستى * ( اين حقيقت كور دل را نيست جز ناراستى ) قد اضاء الصبّح ( ناهى ) آنكه باشد اهل دل * اين اصالت نيست بر اهل بطالت منتقل

حكمت 161 قال عليه السّلام : ( در نافرمانى نكردن )

مىرسد بر گوش ما آواى توبه از سماء * ليك ما سوى گناهان مىشتابيم ، اى خدا 1 ترك ذنب آسانتر است از توبه كردن سوى حق * ( سهل باشد ترك حظّ ، از دفع شرّ ما خلق ترك ذنب آسان و از عادات شخص مقبل است * ليك ، ايجاد صلاحيّت به توبه مشكل است ( ناهيا ) ترك گناه آسان‌تر آيد در نظر * پس ترا رنجى فراوان است در اين رهگذر

حكمت 162 قال عليه السّلام : ( در خوددارى )

همنشين باشيد با ما اى قلوب دردمند * بشنويم از روى رغبت از امام ( ع ) ، خويش پند 1 باز دارد اى بسا يك بار خوردن مرد را * از زياد آوردن و تكرار خوردن مرد را ( گر كسى افراط در خوردن نمايد ، بعد از آن * در حصار ضعف و بيمارى بماند بىامان ) ( اى بسا مسموم گردد با غذاى ناگوار * تا بدان جا كه ز خوردن منع گردد چند بار )