تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 414

مساهمون:

ص٤١٤
است و معنى فرق مىكند
هر كه انجام آورد حقّ كسى را ليك او * در خصوص حقّ او تضمين ندارد همچنو با چنين رفتار ، او را بنده خود كرده است * ( بر خداى آفرينش بنده‌اى پرورده است ) او ندارد از چنين كار ، اجر و مزدى در نظر * كرده اين كار نكو را بر خداى دادگر خواسته يارى كند او را براى كردگار * ناهيا تا بلكه خوشتر بگذراند روزگار

حكمت 156 قال عليه السّلام : ( دربارهء اطاعت مخلوق )

خالق عالم ، به جز پروردگار حىّ نيست * طاعت بنده بجز ، بر كردگار حىّ نيست 1 هر كجا جرمى بود همراه طاعت * طاعتى از بندگان موزون نباشد هيچگاه پس عبادت نيست جائز ، گر تعصّى بر خداست * موجبات معصيت در آن عيان و بر ملاست سرزمينى كه بظلم و زور گيرند از كسى * باطل است آنجا عبادت ، بر اساس وارسى گر عبادت ، ( ناهيا ) سرچشمه دارد در گناه * جان خود بى جا نه رنجان اشتباه است اشتباه

حكمت 157 قال عليه السّلام : ( دربارهء دست اندازى به حقّ ديگران )

باز مىآيد نواى دلنواز خير خواه * گوش جان وا كن برادر ، از جهات انتباه 1 آن كسى كه روى حقّ خويش گامى بر نهاد * مىنبايستى به او باب ملامت بر گشاد بلكه آن كس ، مستحق سرزنش باشد كه آن * مىزند دست تجاوز ، بر حقوق ديگران آنكه ( ناهى ) بر حدود و مال مردم دست برد * پس حقوق ديگران را همچو مال خويش خورد
نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 414 | خطب الإمام علي ( ع ) / علمدارى