( عمر پايان مىپذيرد ليك پند مستند * چون ستاره در شب تاريك ، چشمك مىزند )
( ناهيا ) ما جيره خواريم و مودّت پيشهايم * تيشهاى از آهنيم و از محبّت ريشهايم
حكمت 136 قال عليه السّلام : ( درباره شكيبائى )
صحبت از صبر است جانا ، صبر يابد كرد بس * پند نيكو يادگير و بر حذر باش از هوس
1 نازل آيد صبر بر انسان به قدر غمّ او * گر بيايد گاهگاهى با مصائب روبرو
( تا مصيبت هر چه افزون گشت صبر هم مىشود * ( ز خدا يعنى شكيبائى فراهم مىشود )
پس كسى كه در مصيبت صور شيون بر دمد * اضطرارا ، مرغ اجرش جاى ديگر مىپرد
پارسا را در مصائب صبر بايد ( ناهيا ) * ورنه او را اجر و پاداشى نشايد ( ناهيا )
حكمت 137 قال عليه السّلام : ( در نكوهش عمل بىجا )
قصّهء اعمال بىجا در ميان است اى پسر * صحنهاى از صحنههاى امتحان است اى پسر
اى بسا كه از صيام مرد صائم سود نيست * آنچنان كه از قيام مرد قائم سود نيست
آن يكى را نيست سود و استفاده جز ظماء « 1 » * وين يكى را نيست خير و استفاضه جز عنا « 2 »
( روزهء آن سخت باور ، بر اساس دين نبود * يا نماز آن سيه دل در خور آئين نبود )
پس چه نيكو و برازنده است خواب زيركان * آنچنانكه نيّت و افطار و صوم پاكشان
( چونكه در اعمال ايشان نيست الّا قصد نيك * تكيه دارند از دل و جان بر خداى لا شريك )
هامش
( 1 ) ظماء تشنگى
( 2 ) عنا رنج