تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 398

مساهمون:

ص٣٩٨
( ناهيا ) سر مشق‌گير از قائمين « 1 » واقعى * ترك غفلت گير و باش ، از صائمين واقعى

حكمت 138 قال عليه السّلام : ( در ترغيب به صدقه و زكات و دعا )

اى پسر ، دارى بدست اندر گرامىتر گهر * حيف اگر در زندگى قدرش ندانى اى پسر 1 با عطا ، ايمانتان را حفظ داريد از زوال * اى جوانان فروتن ، پند گيريد از رجال چون عطا و بذل ، ايمان را نشان كامل است * مرد را احسان و نيكى امتحان كامل است مىشتابند اهل ايمان روى رغبت سوى آن * حيف باشد گر ترا رغبت نباشد اى جوان ( حصنّوا اموالكم فى كلّ حال بالزّكات * آنچنانكه مىكنيد ابدان تانرا با صلات ) گر نپردازيد ، بر قرآن خيانت كرده‌ايد * بر جميع اهل حاجت ، استهانت كرده‌ايد ) و ادفعوا من حولكم موج الفساد و البلاء * ( ناهيا ) با ذكر آيات و توّسل بر دعاء

حكمت 139 از سخنان آن بزرگوار ، بكميل ابن زياد نخعى

كه از خاصّان آن حضرت بود . كميل گفت حضرت دست مرا گرفت و به صحرا برد . چون بيرون شهر رسيد آهى عميق كشيد و بعدا دربارهء دانش و دانشمند فرمود . يا كميل : اين قلبها ظرفهاى ( علوم و معارفند ) بهترين آنها نگهدارنده‌ترين آنهاست .
فردى از ياران مخصوص امام زنده ياد ( ع ) * مؤمنى بود و مسمّى بر كميل ابن زياد
هامش
( 1 ) قائم منظور كسى كه به نماز شب بيدار است