تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 394

مساهمون:

ص٣٩٤
( در دعا اين گونه آمد ، ضمن وحيى از خدا * گر مرا خوانيد ، اجابت مىنمايم از شما « 1 » ( بهر استغفار نيز آورده قرآن اين خبر * گر بخواهى با خبر باشى و آگه ، زين خبر گر كسى انجام داده كار زشت و نابجا * يا براى نفس خود برداشت گامى ناروا ( در پى آن كرد استغفار و نادم گشت از آن * بهر نفس خويش مىيابد خدا را مهربان « 2 » ( در خصوص شكر نعمت ، دارم اين تعبير ، ياد * شاكر نعمت اگر باشيد ، بخشم ازدياد « 3 » ( در خور توبه چنين خوانديد و خواندم در كتاب * وقت خواندن در دل انسان بيفتد انقلاب ( مىپذيرد توبه را پروردگار مهربان * از كسانى كه بدى كردند و زشتى ، بعد از آن « 4 » ( توبه كردند و نكردند از امور ناصواب * بر مراد خويش مىيابند حسن بازتاب ( بندگان باشند اگر در امر توبه هوشيار * توبهء ايشان قبول آيد به پيش كردگار چون خدا دانا به اسرار است و بينا بر نهان * ( ناهيا ) هر چيز را داند نهانى يا عيان

حكمت 131 قال عليه السّلام : ( دربارهء اسرار بعضى از عبادات )

بشنو ايدل ، از امام خويش پندى دلنواز * پند انسان ساز و ايمانساز ، يعنى از نماز 1 مايهء نزديكى پرهيزگاران بر خداست * ( باعث آزادى از اغلال روز التقاست ) مايه قرب عباد پارسا و متّقى است * ( محور اعمال نيك و حق پسند هر تقى است ) حجّ هم باشد جهاد هر ضعيف و ناتوان * ( چون توانائى ندارد بر جهاد دشمنان ) ( حجّ در راه خدا با رنج و محنت مدغم است * هر زمان با وحشت و بيم و مشقّت با هم است ) ( پس توانا را به غير حجّ ، اينهم لازم است * و آنچه در اين شرح تدوين گشت مبرم لازم است )
هامش
( 1 ) سورهء مؤمن آيهء 60 ،ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ( 2 ) سورهء نساء آيهء 110 ،وَ مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ( 3 ) سورهء ابراهيم آيه 7 ،لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ( 4 ) سورهء نساء آيهء 17 ،إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ . . .