تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 392

مساهمون:

ص٣٩٢
باز ، تعبيرى رساتر از همين موضوع ، و ترسيمى فراتر از همين مفهوم ، و تصويرى پاياتر از همين مرقوم .
هر نفس ، بر ما منادى مىزند اين صوترا * كلمهء بسيار كوبنده ( لدوا للموت را ) ( و اجمعوا ) از مال و دارائى و ثروت ( للفنا ) * چون كه محكوم است ما را زندگانى بر فنا مىرسد بر ما دمادم از منادى اين خطاب * ( ناهيا ) هر چند مىسازند ( و ابنوا للخراب )

حكمت 128 قال عليه السّلام : ( درباره دنيا )

نكهت اندرز نيكو بر مشامم مىرسد * بوى مشك باغ مينو « 1 » بر مشامم مىرسد 1 واله « 2 » دنيا نشد فرزند آگاه اى جوان ) * اين جهان‌دار ممّر « 3 » است و گذرگاه‌اى جوان ( چند روزى با تو در اين زندگانى همره است ) * دست او در نصرت و يارى رسانى كوته است ) كاروانرا در گذرگاه زمانه معبر است * همچو از خشكى به خشكى روى شطىّ قنطره « 4 » است مردم آن بر دو دسته منقسم گرديده‌اند * هر يكى راهى براى خود تدارك ديده‌اند دسته‌اى خود را بنفس خود نموده واگذار * كيفرش را مىكشد قبل از قيامت در مزار قوم ديگر راحت خود را بطاعت مىخرند * پس بدين‌سان كوله بار عتق با خود مىبرند قوم اول با هزاران رنج كيفر مىكشند * طبق آيات اللهى ، در عذاب و آتشند قوم ثانى را ولى الطاف ايزد شامل است * ( ناهيا ) ما را به اين مردان ، ارادت كامل است
هامش
( 1 ) مينو بهشت ( 2 ) واله شيفته ( 3 ) ممّر گذرگاه ( 4 ) قنطره پل
نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 392 | خطب الإمام علي ( ع ) / علمدارى