كرد دنيا را بسى آباد و اخرى را رها * ( ناهيا ) هرگز مكن اخرى و دنيا را رها
حكمت 122 قال عليه السّلام : ( در زيان كوتاهى در بندگى )
ديدگان را اى جوان ، از خواب غفلت بازدار * بخشى از اوقات را معطوف بر اين راز دار
1 آن كسى كه دارد اندر كار و كوشش كوتهى * ( مىكشند او را ادانى « 1 » بر سبيل گمرهى )
( از تلاش خود نيابد جز متاع دنيوى * در پى آن همره است او را ملال اخروى )
آن كسى كه در طريقت ، با خدا همراه نيست * در سعادت ، از خداوندش ، طريق و راه نيست
آنكه از مالش نصيب و بهره بر اسلام نيست * بر مرادش ( ناهيا ) در باب رحمت گام نيست
حكمت 123 قال عليه السّلام : ( در نگهدارى تن )
شيعه را اين پند زيبا ، از امامش يادگار * ابتدائا پيكر خود را ز سرما دور دار
1 اوّل پائيز ، بايد از برودت احتياط * تا كه از سرما نيفتد اختلالى بر نشاط
ليك آخر با مسرّت پيشواز آن رويد * تا شويد از نعمت باد بهارى مستفيد
( اوّل سرما ضرر دارد پس از گرماى صيف * مىزند بر پيكر انسان سالم چوب حيف )
( باد مطبوع بهارى ، در پى برد شتاء * گلشن تن را همى بخشد نشاط جانفزا )
چونكه سرما بر بدن ، آن مىكند كه بر شجر * اوّلش سوزاند و آخر نشاند بر ثمر
هامش
( 1 ) ادانى مردم دون و پست و ارذل