تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 376

مساهمون:

ص٣٧٦
نيز سخت است
آزمايش سخت مىگردد برايش در نظر * از مصيبت مىبرد آزار ، در اين رهگذر اين نباشد جز به ياران صديق و اتقياء * يا به ابرار و سنام است و خيار و اصفياء ( قول منقول از مؤلّف در قياس و اعتبار * آن چنان باشد كه مانده از امامت يادگار )
هر كس ما را دوست دارد بايد به پاره‌اى از شدائد و سختىها مقاوم باشد .
هر كه ما را دوست مىدارد نهان و آشكار * لازم است آماده‌تر باشد به فقر و افتقار 2 بر وجود خويش جلبابى بپوشد از شكيب * ( تا مگر امكان پذيرد دستيابى بر نصيب ( اينكه مولا صبر را جلباب خوانده در بيان * آن بود كه فقر را مستور دارد در نهان ) ( و آنكه حضرت از شكيب و كوه آورده مثال * شايد از اين واژه دارد قصدهاى ايده‌آل ) ( معنى ظاهر در اين تمثيل ما را روشن است * ليك از معناى باطن هر زبانى الكن است )
ولى در جمع بندى ، شايد اين معانى تحقق پيدا نمايد .
( هر كه ما را دوست دارد بر خود انديشد بسى * تا بجان خود بپوشد از تديّن ملبسى ) ( هم به خاطر به سپرد روعات رستاخيز را * بر گناه خود بينديشد كلان و ريز را ) ( توشه بر دارد ، به استغفار و طاعت رو نهد * تا بقدرى كه تواند بر اطاعت رو نهد ) بهره گيرد ( ناهيا ) از زندگانى بر معاد * چاره يابد بر ملال خويش در اين امتداد

حكمت 109 قال عليه السّلام : ( در ترغيب به صفات پسنديده ، و نكوهش خود پسندى )

بشنويد اى دوستاران امامت ، اين نويد * بار ديگر جمله گشتيم از حديثى مستفيد