تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 354

مساهمون:

ص٣٥٤
ذلِكَ ظَنُّ الَّذِينَ كَفَرُوا ، فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنَ النَّارِ
« 1 »
( واى بر آنان كه دورند از طريق اهتداء * ذلك ظنّ الّذين يكفرون بالهدى ( پس ترا اى مرد شامى اين گمان و ظنّ بد * نيست در عقل اولوا الالباب عالم مستند ) ( سورهء صاد از چنين انديشه‌هاى بىثمر * كرده انسال جهان زندگى را با خبر ( اين گمان جاهلانه كافران را مىسزد * بس كه در دلهايشان باد مخالف مىوزد ) شيخ گفتا چيست ما را اين قضا و اين قدر * در جواب او چنين فرمود امام خوشنظر ( ع ) حكم فرموده خداوند اينكه ( الّا تعبدا ) * غير او را بندگان هرگز نبايست آرزو ) شيخ بر اين منطق و برهان رضايت داد و گفت * از تو پند دلنشين و از من نالان شنفت چون حقايق را براى ما هويدا ساختى * پيروان خويش را آگاه و بينا ساختى يا على اجر تو را افزون نمايد كردگار * عزّت او ( ناهيا ) همواره ماند استوار

حكمت 76 قال عليه السّلام : ( دربارهء حكمت )

بحث امروز على ( ع ) از اعتبار حكمت است * ارزيابى و تحّرى در وقار حكمت است 1 جستجو بايست حكمت را ز هر جا هر كجا * ( افضل بالاتر آيد از دفائن ، در بهار ) اين گهر از هر گهر در ارج و ارزش برتر است * اب بسا در سينه فرد منافق نيز هست ( بسكه آنجا نيست جاى و پايگاه اين گهر * با تزلزل مىشتابد تا رود جايى دگر ) اضطرابا بيقرارى مىنمايد با ملال * تا بيابد ( ناهيا ) بر صدر مؤمن انتقال
هامش
( 1 ) سورهء ص آيه 27
نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 354 | خطب الإمام علي ( ع ) / علمدارى