تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 328

مساهمون:

ص٣٢٨
از اطالهء « 1 » كلام ، از بيان پاره‌اى از آن صرف نظر نموديم .
( حضرت سيّد رضى مرحوم ، دامت شأنه * كرده ما را نسخه‌اى مرقوم ، دامت شأنه ) ( درج كرده در همين نسخه نكاتى دلنشين * تا كه از شأن امام خويش دانند اهل دين ) قصد مولى در همين عنوان بتفصيل است و بس * ليك ما را پاره‌اى از آن بتعطيل است و بس ما بيان كرديم از ان حكمت ، بطور اختصار * جانب ما آمد از خوف اطاله اضطرار ( ناهيا ) سيّد رضى را در محافل ياد كن * خاطر او را بدين گفتار شيرين شاد كن

حكمت 31 قال عليه السّلام : ( در برترى علّت از معلول )

گفت مولانا على ( ع ) ، ما را حديثى منجلى * كاين حديث منجلى را كس نگويد جز على ( ع ) 1 فاعل افعال نيكو از نكوئى افضل است * عامل اعمال شر هم از شرارت ارزل است ( چونكه دارد هر عمل بر عامل آن بازگشت * ( ناهيا ) علم امامت كاشف اين راز گشت )

حكمت 32 قال عليه السّلام : ( در نهى از افراط و تفريط )

از امامت نغمه‌اى مىخوانم اينك دلپذير * كارزش و مقدار آن در بين عالم بىنظير 1 امر بر بخشندگى فرمود ما را آن امام ( ع ) * ( سايهء او بر سر خواهندگانش مستدام ) آنچنان بخشش كه از اسراف باشد بر كنار * از ره تعديل ، يابد انتظام و اعتبار
هامش
( 1 ) اطاله طول دادن