تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 318

مساهمون:

ص٣١٨
چون كه از اين قوم شايسته نلغزد پاى كس * جز كه او را حضرت دادار گردد دادرس ) ( مىكند او را مؤيّد ، بر انابه روى لطف * باز گرداند ، به استقبال توبه روى لطف ( مىرود با لطف ايزد بر طريق اهتداء * باز مىگردد به توفيق خداوند از خطا ) پاى لغزش در جوانمردان ندانى ( ناهيا ) * غير از اينكه لغزش خرد و نهانى ( ناهيا )
و عليك افضل الصّلوات المصلّين يا امير المؤمنين ( ع )

حكمت 20 قال عليه السّلام : ( در نكوهش ترس و شرمندگى بى جا و از دست دادن فرصت )

پند فرمود از سر رأفت امام زنده ياد * بر روان پاك او صدها تحيّت از عباد 1 ترس و وحشت نااميدى بار دارد اى جوان * ( نااميدى هر جوان را خوار دارد اى جوان ) ( گفت پيغمبر ( ص ) جهانرا اين كلام دلنشين * مىنويسم در قلم او را هزاران آفرين ) 2 الحيا ، كان حيأمان ، حياء جهل و علم * ( پس حياء جهل مذموم و حياء علم ، حلم ) ( آن يكى حمق است و نادانى كه كار جاهل است * وين يكى عقل است و بينائى كه فعل عاقل است ) ( مجلسى ( ره ) بر اين حديث آورده شرحى در بحار * گفته بر ممدوح ، موزون ، همچو بر مذموم ، زار ) ( پس حياء عقل ، با علم است مقرون و قرين * و الحياء حمق ، با جهل است يار و همنشين ) 3 مىرود فرصت بسان ابر از دست اى جوان * مىنبايد داد دين و صبر از دست اى جوان لازم است از فرصت عمر گرامى انتهاز « 1 » * ( تيره بخت است آنكه باشد رويگردان از نماز ) ( فرصت عمر گرامى مىرود مرّ السّحاب * بر نمىگردد ترا آنسان كه اندر جوى آب ) ( ناهيا ) پند على بر ماست احلى من عسل * ارزش گفتار نيكو روشن آيد در عمل
هامش
( 1 ) انتهاز فرصت را غنيمت شمردن