تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 321

مساهمون:

ص٣٢١

حكمت 24 قال عليه السّلام ( دربارهء ناسپاسان )

باز مىآيد به گوش ما نوائى دلنواز * درج گوهر باز شد بر پند انسان ساز ، باز ( يا ابن آدم ) اذ رايت ربّك اعطى نعم * ليك عصيان مىنمائى باز ، ( فاحذر عن نقم ) ( گر ترا افزون‌تر آيد حق نعمت از خدا * تا سپاسش بر نيارى ، مبتلائى در بلا ) كفر نعمت مىرساند موجبات انتقام * منكر نعمت نخواهد يافت از اعمال ، كام ( شكر نعمت ، نعمتت افزون نمايد ، هر چه بيش * ورنه ( ناهى ) باز مانى در فشار جهل خويش

حكمت 25 قال عليه السّلام : ( دربارهء پنهان نماندن راز )

نكهت اندرز و پند آيد مشامم از على ( ع ) * حاصل آمد در حيات خويش كامم از على ( ع ) 1 هيچ كس چيزى نخواهد كرد پنهان در نهان * جز كه ظاهر مىكند در رنگ وجه و در زبان ( زردى رو كه نشانى از هراس و وحشت است * سرخى آن هم ، زهى شرمندگى و خجلت است ) رنگ رخسار تو ناهى مىنمايد گاهگاه * آشكار ، آنچه عيان است و هويدا در نگاه

حكمت 26 قال عليه السّلام : ( دربارهء مدارا از بيماريها )

باز مىآيد نسيمى از گلستان وفا * داروى قطعى بمستشفى « 1 » و اهل ابتلاء
هامش
( 1 ) مستشفى شفا خواهنده
نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 321 | خطب الإمام علي ( ع ) / علمدارى