1 ( در زمان دستيابى و تسلّط بر عدو * بر گزينيد عفو را ، شكر توانائى بر او )
( در روايت خواندهايم از آن رسول زنده ياد ( ص ) * اين نكات زنده را از نخبگانى از عباد )
( روز محشر جار بردارد منادى ، اين ندا * كيست آنكه اجر و پاداشيست او را از خدا )
سورهء شورى در اين تأييد غوغا مىكند * بندگانرا بر گذشت و عفو ايماء مىكند
( ناهيا ) بر عفو ، اشعارى فراوان خواندهاى * ما عمل كرديم و اما تو پريشان ماندهاى
حكمت 11 قال عليه السّلام : ( در نكوهش نداشتن دوست و از دست دادن آن )
در خصوص دوست يا بى گفت مولانا چنين * بر همه اشراف دارد اين كلام دلنشين
1 بين مردم ناتوانتر آن كسى را دان كه آن * باشد اندر جامعه از دست يا بى ناتوان
از همين كس ناتوانتر ، مىنيابى هيچكس * جز كسى كه يار جانى را بداد از دست پس
دوست يا بى كار مشكل نيست امّا حفظ آن * بهر ( ناهى ) مشكل است اى دوستان مهربان
حكمت 12
در مورد كسانى مثل 1 - عبد الّه ابن عمر ابن خطّاب و 2 - سعيد ابن ابى وقّاص و 3 - سعيد ابن عمر ابن نفيل و 4 - اسامة ابن زيد و 5 - محمّد ابن مسلمة و 6 - انس ابن مالك و 7 - ابو موسى اشعرى و 8 - احنف ابن قيس . كه از همراهى على در قتال اعتزال كردند .
اين سخن دارد بمولى بار سنگين از ملال * از كسانى كه از آن حضرت نمودند اعتزال