تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 816

مساهمون:

ص٨١٦
حاصل آيد بهر زائر موجبات رحمتش * روى او مفتوح گردد راه و باب رحمتش
و لو اراد - سبحانه - ان يضع بيته الحرام . . . اگر خدا مىخواست ، مىتوانست خاهء خود را در ميان مناظر زيبا قرار دهد امّا !
( 30 ) جاى خوش مىخواست گر بر كعبهء خود كردگار * مىنمودش در ميان بوستان‌ها برقرار در حريم باغ و سنبل در ميان سبزه زار * در نقاط سبز و خرّم در كنار لاله زار بين اشجار و گلستان ، بين جنگل بين راغ * بين روضات « 1 » و بساتين « 2 » بين گلشن ، بين باغ در زمين صاف و جلگه ، ميوه‌هايش در حضر * در طراوت چون بهاران ، در لطافت چون سحر با بناهاى مجلّل با دهات نزد هم * در فضاى بهجت آور راههاى منتظم ( 31 ) گر چنين مىكرد آسان بود امر امتحان * در مقابل همچنان كم بود اجر و مزد آن مستقرّش كرد ليكن در مكان بىگياه * تا شود بر بندگانش جايگاه انتباه « 3 » گر بناى كعبه از ياقوت بود و لعل و زر * پايه‌هايش از زمرّد يا زبرجد يا درر سنگهاى قيمتى مىرفت در آن روى كار * نور ساطع با شعاع تابناكى در كنار اين چنين بيتى وجود شكّ را كم مىنمود * جهد شيطان را ز دلها حذف و برهم مىنمود اضطراب و ريب « 4 » را مىكرد از دل بر طرف * امتحان مىگشت آنگه سهل و سست و بىهدف
( آرى ، راه آزمايش‌ها از سنگلاخ‌ها مىگذرد )
( 32 ) پس خدا مىآزمايد بندگانرا در جهان * با تكاليف و به انواع شدائد هر زمان
هامش
( 1 ) باغها ( 2 ) بستانها ( 3 ) بيدارى و آگاهى ( 4 ) شكّ