خطبهء 216 براى درخواست بىنيازى و گفتار نشدن به فقر
بندهء صالح امام المتّقين و مؤمنين * در مناجات ، اين چنين آورد نغرود دلنشين
( 1 ) آبرويم را خدايا از فضاحت باز دار * حفظ كن شخصيّتم را با وقار مستدار
تا نخواهم روزى از روزى خورانت گاهگاه * از شرار خلق تو امداد جويم يا پناه
يا ستايم آن كه را بخشيد بر من نعمتى * يا كه بد گويم به آن كه دارم از وى عسرتى
قادر و ذو الاختيارى بعد از اين گفتار چند * صاحب بذلى و منعى بر گدا و مستمند
در طريقت ( ناهيا ) اندرز مولينا على ( ع ) * دلنشين است و دل انگيز و لطيف و منجلى
پايان خطبهء 216