خطبهء 211 در مورد جهاد فى سبيل الله
بارى سبحان خداوند جليل و مستعان * خالق انسان نگار شكار جسم و روح و جان
( 1 ) بر جهان افزون نموده نعمت خويش از كرم * از شما خواهد اداء شكر افزون بر نعم
بر شما تفويض كرده معضلات سلطنت * در خلافت بر زمين اين گونه ديده مصلحت
كرده جولانگاهتان اقطار ارض و آسمان * تا زيكديگر بپردازيد سبقت روى آن
سبقتى اندر جهاد و سبقتى در اجتهاد * سبقتى در پارسائى سبقتى در اتّحاد
بندهاى جامهء خود در بدن محكم كنيد * دامن خود جمع داريد از خواصر « 1 » كم كنيد
( 2 ) فكر و انديشه نسازد با رفاه و پر خورى * همچنان با خوى مهمانى و اشكم پرورى
اى بسا عزم سفر با خواب نوشين در سحر * ناگهان مقهور گردد پايمال و بىاثر
و اى بسا ظلمت كه با طىّ فضاى ليل تار * مىكند تصميم روشن را خراب و تار و مار
( ناهيا ) تصميمها را با على كن برقرار * تا بماند عزم نيك و قصد محكم پايدار
پايان خطبهء 211
هامش
( 1 ) خاصرهها ، تهيگاهها و مراد از آن كه گويد تهيگاه را كم كنيد يعنى كم بخوريد و ميانه خود را نازك نگهداريد .