تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 622

مساهمون:

ص٦٢٢
و انّ للاسلام غاية فانتهوا الى غايته . . . با رقابت تنگا تنگ از آيات و بيّنات قرآن بهره بگيريم .
( 13 ) غايتى باشد به اسلام عزيز و ارجمند * در سعادت جاودان و در سيادت سودمند غايت آن را بدست آريد اى فرزانگان * اى بدور شمع تقدير رضا پروانگان از تكاليف و فرايض بر خدا رو آوريد * آنچه واجب كرده از احكام ، نيكو آوريد وحى پاك ايزدى و سنّت پيغمبرى * ( مر شما را نيست جز نقش بزرگ رهبرى ) من شما را سوى نور و روشنائى قائدم * روز رستاخيز و تنهائى گواه و شاهدم مر خدا را سويتان آرم دليل و احتجاج * ( تا بدارم داستان مغفرت را در رواج )
آگاه باشيد كه پيش از اين ، مقدّرات گذشت و تقديرات الهى متواليا مىرسد )
( 14 ) پيش از اين آنچه مقدّر بود از ما برگذشت * اختلافات خلافت بود ، ما را سرگذشت و آنچه مثل فتنه و قتل است آن هم بعد از اين * در پى هم خواهد آمد بر سر ما همچنين حجّت من وعدهء پروردگارم در سخن * آيه‌اى در فصّلت برهان روشن بر سخن « 1 » آيهء سىام بيان فرموده ما را بين عام * كلمهء ( ثمّ استقاموا ) از كلام لا ينام ( 15 ) طبق اقرار شما كه ( ربّنا اللّه ) است پس * بر نگيريد هيچگاه اقرار خود را باز پس از طريقش كه طريق ايده‌آل و روشن است * ( سعى لازم ، چون يكى كردن به از صد گفتن است ) هرگز از آن ره قدم بيرون نداريد هيچگاه * ( ورنه مىباشيد در راه ضلالت روسياه ) بر خلاف آن نبايستى نهادن بدعتى * ( بلكه بايستى نمودن اهتزاز رايتى ) گر كسانى پا برون كردند از آن راه راست * روز محشر بهر آن توده عذابى بر ملاست
( اگر تغييرى در رفتار نداريم ، خداوند متعال تغيير نعمت نخواهد داد )
هامش
( 1 ) آيهء 30 ،إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا . . .