خطبهء 175 اين خطبه را حضرت دربارهء اندرز بمردم و فضايل قرآن كريم كه در اوايل خلافت فرموده است
( 1 ) سود گيريد از كتاب وحى و گفتار خدا * پند گيريد از زبان پاك ختم الانبياء
گر همى خواهيد خود را در دو عالم رستگار * از قبول پند ربّانى نجوئيد اعتذار
چون خدا با اين دلائل كه شما را واضح است * ناقض عذر جميع قوم پست و طالح « 1 » است
بر اساس مشى خود اتمام حجّت كرده است * عذر را با حجّت و برهان ز مجرم برده است
امر فرموده به آن چيزى كه خوب و برتر است * نهى فرموده از آن كاريكه زشت و منكر است
آنچه را كه دوست مىدارد تأسّى شايدى * و آنچه را كه زشت مىداند تجنّب بايدى
( 2 ) زين جهت خير البشر گفتا ز نار و از بهشت * آن يكى در نوش و اين در نيش دارد سرنوشت
( آن يكى پيچيده بر اميال نفس امر است * وين يكى پيچيده بر آزار و رنج وافر است )
( 3 ) هيچ طاعت نيست الّا كه قرين محنت است * همچنان كه معصيتها در درون لذّت است
( رضايت خداوند در مبارزه با نفس امّاره است )
( 4 ) پس خدا بخشد كسى را كه به صد ايذاء و درد * حملههاى نفس و شهوت را ز جانش دور كرد
چون كه منع نفس امّار ز شهوت مشكل است * ( اصعب افعال باشد كه به انسان شامل است )
مىنوردد معصيتها را ز روى اشتياق * تا نماند روز محشر بهر عاصى من خلاق « 2 »
( 5 ) پس بدانيد اى عباد إله حين زندگى * در طريق اعتقاد و در مسير بندگى
مؤمنان هرگز نپيوندند روى اعتياد * صبح را بر شامگاه و شام را بر بامداد
هامش
( 1 ) بر خلاف صالح
( 2 ) هيچ بهرهاى