خطبهء 174
از خطبههاى آنحضرت كه در آن بشنوندگان اندرز داده و بفضائل خود اشاره مىفرمايد : ( ايّها الغافلون غير المغفول عنهم و التّاركون المأخوذ منهم ) مالى اراكم عن اللّه ذاهبين . . .
( 1 ) اى كسانى كه ز روز بازپرسى غافليد * بىخبر در اين سراى پنج روزى شاغليد
از شما در اين سراچه دور و غافل نيستند * آن عوامل كه شما را مىفريبد چيستند
و اى كسانى كه غرور و گول دنيا خوردهايد * با فريب دهر دون ترك خدا را كردهايد
اخذ گردد از شما آنچه دل و جان بستهايد * و آنچه دل را با طناب حرص بر آن بستهايد
از خدا هستيد مىبينم جدائى كردگان * غير او را مىشويد افسوس روى آوردگان
( 2 ) بر چهارپايان همى مانيد كآنها را شبان * بر چراگاه و با آميز برده بىعنان
يا چو انعامى كه آنها را شبانى ، رهبرى * مىنمايد جانب آب هلاكت آورى
يا چو يك گلّه كه از آنها حمايت مىكنند * با گياه و يونجه و معلوفه « 1 » خدمت مىكنند
ليك آنها را در اين هنگام فهم و درك نيست * كز چنين خدمت چه منظور است و رمز و راز چيست
روز را آنگونه داند با مرور روزگار * كار خود را نيز سيرى از گياه مرغزار
( يعنى از پايان كارش غافل است و بىخبر * ليكن از آن اخذ گشته قصد ديگر در نظر )
( مىكشد اين نفس امّاره شما را نيز هم * روز و شب سوى چراگاه گرفتارى و غم )
( مىفريبد دمبدم با حيلههاى جلوهدار * گو كه همواره شما هستيد با آن ماندگار )
در اينجا حضرت بعلم غيب خود اشاره مىفرمايد .
( 3 ) پس قسم دارم خدا را صادقانه بىريا * در نظر هر آنچه خواهم مىتوانم بر شما
هامش
( 1 ) خوردنى چهار پايان