تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 555

مساهمون:

ص٥٥٥

خطبهء 155 خطاب به اهل بصره بر سبيل حكايت كه از پيشامدهاى سخت خبر مىدهد

( 1 ) آنچنانكه هستم از وضع سياست باخبر * من شما را از ملاحم « 1 » مىنمايم برحذر آن كسى كه استطاعت يافت امرا بر خدا * از ره فرمانبرى بايد نمايد اعتناء بهر دفع فتنه بايد جمع دارد آستين * منتظر باشد به رفع شرّ دشمن در كمين گر در اين هنگام فتنه پيروى از من بريد * از طريق لطف يزدان راه جنّت مىبريد گر چه در اين راه طولانى مشقّت مىكشيد * در مذاق خود ز سختىها مرارت مىچشيد ( 2 ) ليك ياغى شد برايم آن فلانى از نساء * بسكه او را سستى نسوان گرفته بر ملا جوش دارد بيشتر در سينهء او دشمنى * چون مذابى حين جوشان ، توى ديك آهنى ( 3 ) گر بغيرم بر چنين رفتار مىشد ناگزير * بر نمىرفت از طريق رأى بر اين كار ، زير اين همه اعمال پست و فتنه كز او روى داد * يا كه نام زشت و ننگين از وجودش جا نهاد باز او را حرمت پيشين بجايش مانده است * چون كه خود را عقد بر نام پيمبر خوانده است ( او به يمن خاطر احمد به كيفر ناسزاست * ليك او را بازپرسى در قيامت با خداست )
و باز از همين خطبه كه دربارهء ايمان فرموده است
( 4 ) راه ايمان بهر خوشبختى طريق روشن است * منبع انوار ساطع ، پرتو نور افكن است پس به ايمان ممكن آيد صالحات آورد دست * آن چنان كه مىتوان با آن به ايقان برد دست ( 5 ) هم به ايمان مىشود هر علم و دانش سودمند * علم گردد باعث ترس از مزار و مرگ و بند مرگ همچون فطرتا بخشد به دنيا اختتام * آخرت هم در پى دنيا نشيند بر نظام وه كه علم بيعمل سودى نبخشد بر كسى * مىنپوشاند بفردى از حقايق ملبسى
هامش
( 1 ) پيش آمدها