باز در مورد سرسختى و لجاجت دشمنان اسلام چنين مىفرمايد . آنها هرگز از جاى خود حركت نمىكنند مگر اينكه از طريق محاربه بر آنها حمله شود .
( 17 ) دور تر هرگز نمىگردند آنها از مقر * در لجاجت پاى كوبانند محكم ، تا مگر
دسته دسته جندها باشند با هم متّحد * روبرو گردند با خصم لجوج و مستبد
با قواى بيشمار و اسبهاى تيزگام * بهر دفع طاغيان بايد كه بودن پيشگام
آن قواى نصرتى كه بهر يارى حاضرند * در تعاون بر سپاه و جمع آنها ناصرند
( 18 ) تا سپاهى كه پى آن يك سپاه ديگر است * از ره قلب و جهات چارگانه برتر است
هر دو با هم يار باشند از طريق اتّساق « 1 » * بهر تسخير بلاد خصم يابند اشتياق
( 19 ) تا خيول « 2 » جندشان در خاك خصم نابكار * پاى كوپان در چرا باشند اندر مرغزار
دور تا دور اراضى و بيوت دشمنان * جملگى را سلطه دارند و تمام ساكنان
( قاطبات ملك دشمن را بگيرند اختيار * از على اينست و بس فهرست « 3 » امر استوار )
خصم را تا نيست توبيخ شديد و گوشمال * ( ناهيا ) هرگز نمىيابد به جائى انتقال
پايان خطبهء 124
هامش
( 1 ) نظم دادن
( 2 ) رمهء اسب
( 3 ) خلاصه