خطبهء 124 در ترغيب اصحاب خود به جهاد ( و تعليم آداب و رسوم جنگ )
( 1 ) ( روبرو گشتيد اگر با خصم ، اندر كارزار ) * در جلو ، صاحب زره را لازم آيد روى كار
بىزره بايد پس صاحب زره گيرد قرار * در جهاد اين شيوهء مرغوب باشد استوار
جملگى برهم نهيد اسنان « 1 » خود را روى هم * ( يعنى سختى را به خود همره نمائيد هر قدم )
استقامت در كنار سختى هر كارزار * ( بهترين تدبير باشد بهر كسب افتخار )
استقامت ، در جهاد و جنگ دشمن با لبوس « 2 » * دور دارد ضربهء شمشيرها را از رؤس
( 2 ) لازم آيد كه دهيد اطراف نيزه پيچ و خم * ضربه با اين طرز ، كارى باد ، و الهى قسم
يا بدين معنى كه وقتى ضربه بر دشمن زديد * خويشتن را گه بلند و گه كمى كوته كنيد
( 3 ) چشمتانرا جمع داريد از نظر بر هر طرف * اضطرارا منع بايد كرد الّا بر هدف
غضّ ديده باعث نيروى قلب جيش باد * مىدهد آرامش دل را هميشه ازدياد
( در جنگ غوغا و جنجال از ويژگيهاى ترسويان است ولى دليران ، بدون غوغا و ازدحام پيش مىتازند )
( 4 ) بر حذر باشيد در جنگ از صدا و هلهله * با متانت پيش رفتن بهتر است و حوصله
چون متانت خوف را از جان نمايد بر كنار * پس دليران را هياهو نيست حين كارزار
( 5 ) دور پرچم را نبايد كرد خالى از نفر * همچنان لازم نباشد جابجايش از مقرّ
( چون نگاه خصم از هر چيز روى پرچم است * گر بود قائم نشان اينكه لشكر محكم است )
نيست شايان ، دادن آن جز شجاعان بر كسى * آن كسانى كه كنند اوضاع بد را وارسى
هامش
( 1 ) دندانها
( 2 ) زره