تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 451

مساهمون:

ص٤٥١

خطبهء 121

از سخنان آن حضرت ( ع ) كه براى خوارج نهروان فرموده موقعى كه بلشكرگاه ايشان تشريف برد براى آنكه آنها حكومت حكمين را انكار كرده و بر اين گفته ايستادگى داشتند و ( مهيّاى جنگ با معاويه و لشكر شام بودند ) پس امام عليه السلام فرمود .
( 1 ) ( از شما دارم در اين بحبوحه « 1 » تنها يك سؤال * در جوابش لازم آيد مر شما را امتثال ) اينكه در صفّين ، ايا بوديد جمعا تنها حاضرين ؟ * ماجرا را شاهدين و ما مضا « 2 » را ناظرين ؟ ( جملگى گفتند مولا را بموقع اين جواب ) * بعضمان بوديم حاضر بعضى امّا در غياب ( 2 ) اين چنين فرمود ايراد ، آن امام خلقتين « 3 » * منفصل باشيد از هم ( در دو دسته ) فرقتين آن كسانى كه بر آن بودند شاهد روز جنگ * مجتمع باشند در جائى منظّم ، بيدرنگ و آن كسانى كه از آنجا داشتندى اغتياب * نقطهء ديگر براى خود نمايند انتخاب تا بهر دسته سخن گويم ز باب اقتضاء * ( شاهدان را خوانم از راه گواهى بر قضا )
( 3 ) ( پس آنحضرت مردم را فرياد كنان ندا كرد و خواست خاطر ايشان را بموضوع مهمّى توجّه دهد پس فرمود )
از سخن گفتن دگر خاموش باشيد اندكى * تا نيوشيد « 4 » آنچه مىگويم شما را يك يكى قلبتان بر جانبم معطوف باشد از اميد * آنچنانكه از ره ديده نگاهم مىكنيد
هامش
( 1 ) ميان چيزى يا كارى ( 2 ) آنچه گذشت ( 3 ) خلق انسان و اجنّه ( 4 ) شنيدن